Welcome in Nepal

Dag vrienden van de negen-maanden-reis!

Terwijl Koen bezig is met onze achterstand van de sterke verhalen rubriek in te halen, zal ik ook mijn handje toesteken om jullie te informeren over onze tocht van India naar Nepal.

Na de trekking (zie hopelijk vorige verhaal) hebben we nog 2 daagjes rust genomen alvorens aan onze verhuis naar Nepal te beginnen. 3 dagen geleden zijn we dan met de shared jeep van Yuksom naar Jorethang, van Jorethang naar Siliguri en van Siliguri naar Kakarvitta gereden. Deze reis begon om 6.30u en eindigde om 18.30u. Na dus een lange dag jeep zitten tussen stinkende Indiers en Nepali zijn we dus aangekomen aan de grens India-Nepal. Tussen haakjes, ik denk dat ik weet waarom ze zoveel volk in die jeeps steken. Ze zorgen ervoor dat iedereen zo geklemd zit, zodat, als er zich een eventuele botsing voordoet, niemand gewond geraakt, zelfs als ze geen riem aan hebben! Dus waarom geld uitgeven aan veiligheidsgordels, als je het gewoon kan voorkomen door iedereen vast te klemmen? Jaja, die Aziaten zijn nie zo stoem als da ze der uit zien!!

Bon, geslapen in goedkoop en zeer voltallige kamer (2 belgen, 3 dikke kakkerlakken en heel veel vliegende objecten (ze hebben hier zelfs vliegende sprinkhanen!!)). De volgende morgen om 6u opgestaan om eens te gaan horen voor een bus naar Kathmandu.

Het verhaal: 3 maanden geleden is er een dam gebroken waardoor de weg stuk is geraakt. De gevolgen hiervan zijn dat er ontzettend veel Indiers en Nepalezen dakloos zijn geworden. Je ziet langs `de weg` heel veel tenten en plastieken basjen die als huizen moeten dienen. Ook alle vervoer van aan de grens naar ergens anders in Nepal is fucked up. Concreet is er het volgende gebeurd: we hebben de bus genomen om 6.30u richting Janakpur (we hadden reeds op voorhand besproken om de trip naar Kathmandu in stukjes te doen, door de problemen.) Na een 3-tal uren in de bus kwamen we aan het gebied waar we niet verder konden met de bus. We kregen onze bagage gelukkig terug in eigen handen (want das altijd spannend, krijg je je bagage terug of niet...) en we werden naar tractors geleid, die ons op hun beurt naar de boot zouden brengen. Tractor op, 10 minuutjes door een woestijnachtig landschap naar het water... Aan het water de boot in (stelt niet veel voor, gewoon beetje hout ineengeknutseld met wat bamboe op de bodem) en naar de andere oever gevaren. Helemaal droog aangekomen, rugzak op rug en terug proberen een bus te vinden. Efkes gestapt in heel warme zon en dan aangesproken door dikke rijke Indier, die bleek een ingenieur van de weg te zijn die stuk was. Hij bood ons een lift aan in zijn jeep tot in een stadje waar we gemakkelijk een bus zouden vinden naar Janakpur. Hij had gelijk, dus rond 17u zijn we aangekomen in Janakpur.

Janakpur: hier zien ze duidelijk niet veel blanken, dus na wat `onderzoek` spraken de locals ons aan, konden we riksja nemen naar hotel en zijn we gaan eten. Ook dit hotel was druk bevolkt (2 belgen, 3 gekko`s in kamertje waar WC is en een kraan (je zou dit de badkamer moeten noemen, maar hmmm....) en zooooooooo veeeeeeeeeeeeeel muggen!!! Doordat er hier heel veel heilige meertjes zijn zit het hier vol met muggen, en staan wij nu vol met muggenbeten (ge zou nu mijne kop maar is moete zien!!). Na hotel nog 3 jonge studentjes van hier tegengekomen die ons vandaag hebben rondgeleid in de stad en ons hebben helpen zoeken naar ATM (enige plaats waar we plaatselijk geld kunnen afhalen uit de muur). Doordat gisteren alle ATM`s toe waren konden we vandaag niet vertrekken naar Kathmandu aangezien geen geld meer, dus moesten we vandaag hier blijven en gaan we morgen vroeg naar de busstand om hopelijk de bus op te kunnen naar de hoofdstad. (We kunnen ook sebiet vertrekken met nachtbus, maar het gevaar op kantelende bussen is dan veel groter, en we hebben aan onze moekes belooft om heel voorzichtig te zijn, dus wijle wachten zoals brave dutskes op het daglicht om onze reis verder te zetten)

En zo gaat de tijd gestaag zijn gangetje, worden wij heel dors maar weten we dat alles altijd wel weer in zijn plooi valt!!

Lieve vrienden, de tijd om af te sluiten is gekomen. Alvast bedankt om nog massaal in ons gastenboek te schrijven, dat doet altijd weer deugd aan mijn hartje...

Dikke zoenen en vooral knuffels (want da hemmekik zoe geire!)

Bieke aka Toeksi (betekent `klenne` int Nepali, hihi, Tinne en Wouter, das ene voor ulle e)

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer