rafting en splitsing van onze wegen

Dag lieve mensjes,

heel kort onze avonturen van afgelopen week:

na Kathmandu hebben we de bus genomen naar Pokhara om een rafting te doen met enkele israeli`s die we hebben leren kennen tijdens de bungee dag. (ik ben meegegaan op rafting aangezien er een probleem van timing was met de vrijwilligersorganisatie in Kathmandu). We hebben een 9 uur durende busrit achter de rug en komen savonds aan in Pokhara. De dag erna vertrekken we voor 3 dagen op rafting. We waren met een heel grote groep want het was de laatste kans van dit seizoen om te raften, dus we waren met 32 mensen en heel veel gidsen, cooks,... Om het kort te maken: het was geweldig... De mensen vielen heel goed mee, ook de locals  en we hebben echt wel een leuke tijd gehad.. Na 3 dagen terug naar Pokhara, hotel zoeken, eten en drinken met heel de groep, alweer zeer amusant. Tijdens de rafting had ik gesproken met de locals over dat ik vrijwilligerswerk wou doen, dus de dag na de rafting had ik afgesproken met Gautam (de gids) en hij heeft me op zijn moto naar een childrens home gebracht. Vant 1 kwamt ander en binnen de 10 minuten had ik werk.

De dag erna is Koen vertrokken met dezelfde israelis als de bungee naar het startpunt van de annapurna trekking. Ikzelf heb tijdens de voormiddag alles geregeld om het werk te gaan doen en smiddags werd ik naar het weeshuis gebracht...

Hier ben ik nu... een heel eind van het toeristische deel van Pokhara. Ik werk in het totaal 16 dagen voor het weeshuis en er zijn 3 dagen voorbij. In het weeshuis leven 11 kinderen, 9 kinderen tussen de 6 en 10 jaar, eentje van 13 en eentje van 18 jaar. Het is heel huiselijk en mijn taak is om de kinderen te helpen met opstaan, wassen, eten, huiswerk, engels, hen naar de bus brengen en terug ophalen, ... Als de kinderen naar school zijn help ik de housemother met kuisen en wassen en alle andere dingen die moeten gebeuren in een groot huishouden... Tot nu toe was het een beetje wennen, je weet niet goed wat te doen en hoe, de housemother kan geen engels, dus dat maakt het ook niet makkelijk... Maar nu is het beter, ik ken de routine ondertussen, de kinderen zijn heel lief, ze vragen ontzettend veel aandacht en veel affectie. Ik hoor constant: sister! sister! look! Maar het is leuk.. Ik heb nu 11 brothers en het zijn allemaal schatjes... Het weeshuis heet Tahara Nepal, mss kan je vinden via google, ik heb het adres nu niet bij me, de volgende keer zet ik het op de site, dan kan je als je interesse hebt de kinderen zien... De 26ste ga ik terug naar pokhara centrum om koen terug te zien en dan regel ik een bus richting grens zodat we de 27ste kunnen vertrekken richting Calcutta (India) om ons vliegtuig te halen naar Bangkok waar we myriam zullen ontmoeten.. (Whoehoe!!)

Goed dames,

ik moet terug naar het weeshuis. Vele groenten ginder en totte volgende!

kissiekissie,

Bie

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer