Het verdere Myanmar

Beste muts-sjaal-en handschoendragers,

Bij deze zou ik graag mijn succesverhaal over het verre, maar schitterende Myanmar vervolledigen.   Al wil ik er eerlijkheidshalve al meteen aan toevoegen dat je dit moet ZIEN voordat je het kan geloven...

Ik geloof dat ik geeindigd was in Yangon, de meest aangename hoofdstad tot hiertoe.  Yangon kan je je voorstellen van een mix tussen vele nationaliteiten in een drukke doch min of meer rustgevende omgeving.  Chinezen rochelen hier ook, maar net iets minder luidruchtig dan op de andere plaatsen, de Indiers kauwen hier ook op de 'betelnoten' maar speken (= tuffen, om het op zijn Kempisch te zeggen) het niet recht voor je voeten uit en de taxichauffeurs vragen hier ook voor sightseeing, maar als je die vragen beleefd afwijst is het ook gedaan... 

Bovendien schieten er om de havermoutklap Gouden pagoda's en tempels uit de grond, in het midden van het straatbeeld.  Prachtig hoe hier de godsdienst met het dagelijkse leven is vermengd.  Ganse en volledige familie's trekken er met de ganse famlie op uit om een avondje, picknick-gewijs, te spenderen in een van de vele Pagoda's met een schitterende zonsondergang op de achtergrond.  De jongste spruiten spelen er gewoon naast de verschillende Boedha"s...  Kan niet anders dan dat deze mensen er gelukkig uitzien...

Na enkele dagen Yangon, was het weer tijd voor een ander avontuurtje.  Met een ellendige busrit ( het raam denderde zo hard, dat ik schrik had dat ze eruit zou vallen) ben ik naar Mawlamyine geracet.  Een tochtje van knallende ramen en 11,5 uren net niet slapen.  Hier heb ik een mooie boottocht stroomopwaarts genomen naar Pha-An. 

Een ideale manier om rustig op je gemakje 'Het levenzoals het is: De rivierkant' op te snuiven.  Dit doorspekt met schilderachtige landschapstaferelen van landschappen maakt het nog net iets interessanter. 

Pha-An was de rustigheid zelve.  Alles gebeurt hier wel, maar de seconden zijn hier percies net iets langer...  Een leuke ervaring als je dit vergelijkt met de angstig-snel-tikkende seconden van Belgie. 

Hier heb ik me dan ook laten overhalen door de gekke dingen des leven.  Op een zonnige dag met veel zon heb ik de klim gewaagd naar (en ik heb me laten vertellen meer dan 13.000 tellende trappen) een klooster bovenop een bergtop.  Na een vermoeiende maar een vooral door 'Janneke Zon' zweterige fysieke inspanning, landde ik in een oase van ... apen

Jawel, apen!  Je kent ze wel, van die harige dieren die verdacht veel op mensen lijken... 

Het zat daar vol, vooral omdat ze er dagelijks gevoed werden door de monniken. 

Jawel, monniken!  Je kent ze wel, van die in het oranje gekleede mannekes die verdacht veel lijken op ...

Nee serieus nu, het was daar echt de moeite.  Het was ook geen probleem om er de nacht door te brengen en daar gans de avond te genieten van een goed boek met naast jou de harige dingen...  Heel de moeite!!!!

Ook het eten bij een net getrouwd koppeltje, een bezoek aan de grotten, een ritje op 80.000 houten plankjes, de rit met drie op nen brommer en de vele Boedha"s zijn me bijgebleven uit Pha-An.

Na Pha-An is de reis richting het Noorden geevolueerd.  Na een klein tussenstopje in Bago, strandde de busrit om 3 u 's nachts in Kalaw.  Kalaw is een echt dorpje voor de rugzaktrekker zoals de Koen.  Rustig, niet al te veel te zien, maar prachtig gelegen tussen de puisten en speldenprikken van bergjes.  Van hieruit worden vele trektochten georganisseerd met vooral die naar het Inle lake als belangrijkste uithangbord. 

Dankzij 6 Israeliers, die een expert zijn in het afdingen naar een lage pijs, ben ik wat later vertrokken op een driedaagse trektocht naar dat Inle lake.  Een schitterende tocht met nog meer schitterende uitzichten.  Moest ik kunstenaar zijn, ik zou ze geschilderd hebben.  Echt knap. 

Met een overnachting bij de locals, een overnachting in een klooster en een magnifieke overtocht over het meer, zat ook deze trekking er op.  Na enkele dagen Inle Lake zat ook mijn tijd in Myanmar er bijna op. 

Maar natuurlijk lukte de terugtocht naar Yangon (waar ik een vlieger had geboekt voor 18 feb) niet zoals gepland.  Maar al bij al ben ik er toch geraakt en zit ik nu in het broeihete Bangkok dit verhaaltje te typen. 

Ook de foto's blijven voor problemen zorgen.  Ik krijg er maar geen een op gepost...  Redelijk frustrerend, maar ja, das den moderne techniek van tegenwoordig eh. 

Was alles maar net zoals in Myanmar met paard en kar, het zou nogal wat geven in Belgie...

Gegroet, groetjes en nog vele groeten,

De Koen

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer