De eerste moeite-volle gebeurtenissen in Cambodja

Beste Leesridders en Jonklezeressen,

Na een weekje Cambodja kan ik jullie (voorlopig) informeren van twee moeitevolle gebeurtenissen...  Niet dat het hier voor de rest niet interessant is, maar gewoon om mezelf wat schrijfkrampen te besparen... 

Moeitevol moment numero uno: De grens oversteken van Thailand naar Cambodja

Gewapend met de volledige LP-kennis over deze grensovergang ging ik het treinstation in Aranya Prathet buiten.  Daar wachtte (een van de vele) een tuk-tukdriver me al op:

"Where you go sir?"

"To the border"

"Ah, me verry cheap, only 50Bath"

En dat was inderdaad goedkoop.  De LP gaf me te kennen dat het rond de 70 Bath zou zijn...  Door dit aanlokkelijk voorstel, waar ik uiteraad op inging, was ik wel uitermate geconcentreerd.  Ik hield de plakaten (Kempisch, voor de borden waar de aanduidingen op staan) goed in het oog.  Het was immers al 18.35u en ik wist dat de mannen van de border enkel tot 20u zouden werken.  Rekening houdend met de net-iets-vroeger-stoppen-met-werken-mentaliteit van die douaniers, wist ik dat de tijd dringde...

Op 3km voor de grens draait men tuk-tukker een ander straatje in en stopte enkele meters verderop.  Hier was een travel-agentschap en ik wist dus al hoe laat het was.  Hier brengen ze de niet-wetende toeristen heen en vragen veel meer voor een aanmaak van een visum dan normaal.  Hier was het 35USD, en normaal gezien is het 20USD.  En natuurlijk was het volgens hen onmogelijk om een visum te regelen aan de grens. 

Na heel veel onderhandeling, ik laat me sinds Myanmar niet snel meer iets wijsmaken en betaal sindsdien zeker niet meer (!), laat hij me toch verder naar de grens gaan. 

Weer stopt hij vroeger dan gemoeten zou hebben, ditmaal voor een Cambodiaans Consulaat.  Dat was gesloten, maar er zaten wel kerels voor het gebouw.  Ook die wilden me wijsmaken dat het visum 2000 Bath is... 

Mensen die me kennen weten dat er zo af en toe, laat ons zeggen is stressvolle of tijdarme momenten, stoom uit mijn oren kan komen.  Ik denk dat dat de tuk-tukker gezien had en hij besliste algauw mij naar de echte grensoversteek te rijden...

Ook daar was de heisa niet gedaan.  Nu was het de beurt aan de douaniers zelf om iets meer dan nodig te vragen:

"Give me 2000 bath"

"No sir, this board (wijzend naar een bord boven hun hoofd) is written that it is only 20 USD"

"Than give me 20 USD and 200 bath"

"Euh, sir.  Can I please speak with your boss?"

"Ok, Ok, Give me your passport"

En 4min en 20 USD later, was het visum voor Cambodja een feit.

Moeitevol moment numero duo: De ontdekking van mijn leven...

Op een doodnormale dag (23/02/09), in een doornormale stad (Phnom Penh) en met een al even doodnormale meneer (mezelve), gebeurde een fantastische ontdekking.  Vooraf had ik me deze ontdekking zelfs niet in mijn stoutste dromen durven dromen, maar er zijn zo van die dagen waar werkelijk alles meezit eh...

Ziehier het relaas van een superontdekking:

Wandelend in het broeierig warme Phnom Penh, is heer Koen hunkerend op zoek naar iets dat zijn ellelange kwaal kan doen verdwijnen.  In normale omstandigheden, en ik denk dan aan het thuisland België in het bijzonder, is dit een probleempje dat na een tweetal minuutjes wandelen is opgelost.  Ook in Phnom Penh mag dit geen probleem zijn.  Om de vijf voetstappen kom je er een mogelijkheid tegen om deze ergernis te doen stoppen. 

Maar de heer Koen is op zoek naar iets echt, iets dat meer doet dan alleen maar de basis.  Iets dat een extra waarde kan toevoegen...

En toen, en beeld je nu even in dat er Heroische muziek op de achtergrond speelt en de heer Koen in slow motion de ontdekking doet, vond de heer Koen naar wat hij gans die tijd op zoek was.  Het was iets kleins, eenvoudigs.  Iets dat normale mensen in dit werelddeel zelfs niet zou opvallen.  Maar voor de heer Koen was het alsof zijn ellelange gebeden eindelijk werden verhoord...

Het was maar een onopvallend, in mensentaal geschreven stukje papier, maar de betekenis ervan was hemels voor de heer Koen.  De gevolgen dramatisch...

Uiteraard zijn jullie nu enorm nieuwsgierig naar de betekenis van dit opschrift en het vervolg van die doodnormale dag.  Helaas kan ik jullie nu nog niet van antwoord dienen, omdat ik nu niet over het kabeltje beschik om de foto op de site te krijgen. 

Maar in tussentijd kunnen jullie je eigen ideeen/gedachten/ingevingen mailen of in het gastenboek plaatsen. 

 

De winnaar (is dus diegene die het juiste opschrift kan raden) beloof ik wel een passende beloning bij thuiskomst...

 

Good Luck

 

 

Groeten,

De heer Koen

 

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer