Dag Laos, hallo Vietnam

Hallo,

nu ik toch nog in Hanoi zit kan ik maar beter profiteren van de internetmogelijkheden, dus ik ga jullie verder vertellen over mijn afscheid van Laos en mijn verwelkoming in Vietnam.

Het vorige sterk verhaal is geeindigd in Vieng Xai en ik zal dus vanaf daar verder vertellen. In dit aangenaam dorpje was een aangenaam toeristenbureau dat mij wist te vertellen dat er 1x per week een bus rijdt die passeert in Vieng Xai en in 1 stuk door vlamt naar een stad in Vietnam genaamd Than Hoa, gelegen aan de oostkust van Vietnam. Ik dacht, dees bus moet ik hebben want ik had al verhalen gehoord van andere reizigers die vertelden dat de grensovergang die ik ging maken de moeilijkste van allemaal was en dat ge als ge van daaruit ergens anders wilt geraken heel veel geld moet betalen.

Dus ik heel blij, ik zou kunnen ontsnappen aan de chaos van de grensstad en meteen goed zitten in Vietnam.

Ikke dus op zaterdagochtend mijn rugzak genomen en beginnen stappen naar de plaats waar de bus zou passeren. Ik kom daar goed op tijd aan en na een half uurtje komt er iets aangereden. Het was echter geen bus maar een tuktuk die al stampvol zat. De chauffeur stopt en doet teken dat ik moet instappen. Ik vraag voor de zekerheid na of hij naar Than Hoa gaat, maar dit was blijkbaar niet het geval. Hij reed enkel naar de grens, genaamd Nameo. Blijkbaar ging er ook helemaal geen bus meer komen, dus na een halve minuut twijfel toch de tuktuk opgestapt, rugzak op het dak en vanachter aan da ding hangen want er was geen plek meer in de tuktuk. Na 2 uur aangekomen aan grens. In de tuktuk zaten nog 3 andere buitenlanders die duidelijk nog niets hadden vernomen van de verhalen die zich afspelen in Nameo. Ik heb hun dit uitgelegd en voorgesteld om samen te blijven, aangezien dit makkelijker is om hierdoor te geraken..

Aan de grens onze papieren in orde laten maken (wat duidelijk meer tijd en controle inhield dan aan de andere grenzen die we reeds hadden overgestoken de voorbije 4 maanden, we hebben zelfs onze rugzakken moeten leegmaken om te zien of we geen wapens of andere illegale dingen bijhadden!) en dan dorpje ingestapt op zoek naar vervoer richting Hanoi. De bus vinden was geen probleem, die stond ons mooi op te wachten. We vragen waar ze naartoe gaat, Hanoi. Te weten gekomen dat de bus binnen het uur zou vertrekken dus wij ff het dorpje in om te kijken of er geen bushalte was of iets dergelijks, want de plek waar de bus stond was niet echt gebruikelijk voor grensposten (er stond maar 1 bus, normaal staan er 10tallen, geen tuktuks, geen brommers, geen minibussen, niets... 1 bus). Wij hebben daar verder niets gevonden en alle mensen vertelden ons dat we de bus moeten hebben die we reeds hadden gevonden..

Wij dus terug richting bus, deze kwam ons al tegemoet gereden. We stoppen de bus en vragen hoeveel we moeten betalen. 30 dollar!!!! Dit was ongelooflijk, 30 dollar is ongelooflijk veel geld hier!! We hebben geprobeerd om de prijs naar beneden te krijgen, maar de chauffeur was de meest onvriendelijke man die ik al ben tegengekomen de voorbije maanden, er viel niet mee te discussieren, het was betalen of achterblijven... We werden allemaal een beetje boos, en na wat overleg hebben we besloten om niet de bus op te gaan, het is teveel geld, en de chauffeur is een eikel...

We besloten om op zoek te gaan naar een truckchauffeur of iets dergelijks die ons ergens naartoe wilde brengen, waarheen maakte niet uit, maar gewoon weg uit dat dorp. Na ongeveer een uur rondwandelen en mensen aanspreken en onderhandelen zijn we uitgekomen op een soort van parking met trucks die waren geladen met bamboe. Wij daarnaartoe en weer voor lift gevraagd. Na een uur discussieren (er is geen kat die daar ook maar 1 woord Engels kan) met handen en voeten toch verkregen dat ze ons zouden meenemen voor slechts 3 euro!! Hanoi of Than Hoa, da begrepen we nie zo goe, maar alleszins weg... De chauffeur zei dat we om 19u zouden vertrekken, dus al bij al zouden we er nog goed uitgeraken.

Achter de parking met de trucks stond een houten hut met wat podiumachtige dingen die een bed zijn, en een kleiner hutje met wat verbrand hout dat de keuken voorstelde. We hebben onze spullen in de hut gezet en ff gerust. Het was ondertussen 15u en we kregen allemaal wat honger dus we zijn het dorpje ingegaan en hebben noedels gekocht. We hebben dan het vuur aangemaakt in de `keuken`, ne pot opgezet en ff laten waren we kei lekker aan het eten. De locals lagen ondertussen te maffen, wij dachten om uit te rusten voor de nachtelijke rit, maar dat bleek later niet zo te zijn...

Rond 18u deden de locals (er liep daar constant volk binnen en buiten, den ene keer zaten we daar met 10 man, den andere keer met 5) teken dat we `aan tafel` moesten. Ze gooien een rieten mat op de grond, iedereen een kommeke en 2 stokskes. Moet wel zeggen, het eten was goed.. rijst met groene planten, ei en varken. Was smullen aangezien we die dag alleen maar 10 noedels hadden binnengekregen..

Tijdens het eten hebben we ons ook tegoed moeten doen aan hun rijstwijn (zie laolao in Laos)...

Na het eten hadden we gedacht dat we onze rugzakken op de truck konden smijten en vertrekken... Helaas is dit anders gelopen. We bleven maar toasten op Vietnam en iedereen geraakte redelijk dronken.. tegen 21u deden ze dan teken dat we mochten gaan slapen!!! De meisjes in het ene bed, de jongens in het andere. Wij hadden een matras en sliepen met drie, de mannen hadden alleen hout en sliepen met 6... hihi. De chauffeur had ons voor we gingen slapen te kennen gegeven dat we de volgende ochtend zouden vertrekken om 7u.

`s morgens wakker geworden, we kregen ontbijt. Hetzelfde de vorige avond, deze keer noedels, en zelfs de rijstwijn was van de partij... Alweer waren we in blijde verwachting van het vertrek, maar ook nu liep er blijkbaar iets mis.. de voormiddag wa rondgehangen, voorraden gaan inslaan voor de reis en smiddags werd de keukenmat weer opengesmeten, twas weer tijd om te eten en te drinken... Die middag waren alle locals zo enthousiast da we met z`n allen veel te veel hadden gedronken, en na veel gelach en gebrabbel van alle kanten allemaal ons bed/plank op en onze roes uitslapen... Om 18u weer vantzelfde, alleen met het verschil dat er veel minder gedronken was en dat ze na het eten aanstalten maakten om onze rugzakken op de truck te gooien!!!!! Het moment waar we zolang op hadden gewacht was eindelijk aangebroken, er kwam schot in de zaak!!

Na een goed half uur zijn we dan vertrokken. Ge moet u voorstellen: een truck, stampvol geladen met bamboe, en in de cabine zitten 5 mensen naast elkaar opeengepakt!! Er lag zelfs iemand vanboven op de truck omdat er nie genoeg plaats was in de cabine.. arme man, het laatste deel van de reis was het beginnen druppelen en het was echt koud...

Toch waren we bij het vertrek allemaal bijna histerisch-blij dat het ons gelukt was om weg te raken!! We waren aan het lachen met de dingen die ons de vorige 30 uren waren overkomen, en we wisten allemaal zeker dat we deze dagen nooit zouden vergeten..

De rit ging traag, soms maar 10km/u, maar om 3.30u zijn we aangekomen in Than Hoa, waar de chauffeur ons gedropt had in een cafeke waar we een uur konden wachten op de bus naar Hanoi. Ook deze zou ons maar 3 euro kosten! Wij de manne uitgewuifd en financieel bedankt voor al het voedsel en de overnachting (de volle 1 euro elk) en gewacht.. Een uur later kwam de bus er dan zowaar aangereden, wij erop en richting Hanoi. Om 10u aangekomen in Hanoi, guesthouse gezocht en gevonden, gegeten en dutje gaan doen...

Manman, da was me de beleving wel zalle... verblijven en in de watten gelegd worden door een bende Vietnamezen, niemand kon Engels en toch zijn we te weten gekomen wie welke leeftijd had, wie een vrouw en kinderen, ...we hebben ons gewoon goed geamuseerd.. Ongelooflijk. Die mensen hebben ons gevoed, te slapen gelegd en meegenomen in hun truck... Al bij al was dit echt een hele leuke belevenis... De reis door Vietnam is gestart!!

Wat Hanoi betreft, heb hier heel wat op internet gezeten, lekker gegeten, gezocht naar vluchten voor Kathmandu in April (nog altijd niet gevonden trouwens), veel rondgelopen en verdwaald geraakt in de kleine, drukke straatjes van het oude stadsdeel van Hanoi, mijn voorbereidingen gemaakt voor mijn verdere toch naar het noorden van Vietnam en wat zaken bezocht.

Hetgene dat mij het meest zal bijblijven is het bezoek aan de oude gevangenis van Hanoi, ironisch genaamd Hilton Hanoi. Ik ben daar ongelooflijk overdonderd buitengekomen, heb zelfs het hele museum niet kunnen afmaken.. De toestanden daar waren verschrikkelijk. De mensen zaten aan hun voeten vastgeketend met stalen boeien die vastgemaakt waren aan hun bed, de isolatiekamers waren degoutant, maar hetgeen mij het meest geschokt heeft was de guillotine. In het museum stond 1 van de 2 guillotines die nog geen 50 jaar geleden gebruikt is geweest om mensen hun hoofd van hun lichaam te scheiden.. Daarnaast stond een foto van die mensen hun hoofd in een mandje.. alleen een hoofd, geen lichaam...

Ik was daar echt van gedaan, heb misschien wel een minuut gestaard naar dat ding, en toen kwam de zaalwachter vragen of het wel goed ging... Ik was redelijk weg aan draaien en ben 10 minuutjes buiten gaan zitten.. Ik kon dit echt nie geloven.. Ge hoort er wel van, ge ziet het in films, maar dit was zo echt!!! En inlevend dat ik ben zag ik bijna iemand liggen in die guillotine, wachtend tot het mes naar beneden zou vallen...

Pff.. Ik ben na die 10 minuten terug binnen gegaan en mezelf verplicht om daar foto`s van te maken.. Daarna naar buiten gelopen en gaan bekomen bij een frisse pint..

Ja mannekes, zo te zien is het hier allemaal gene kattepis en ik vrees dat zoveel te meer en zoveel te dieper ik Vietnam zal ingaan er telkens weer mee in contact zal komen hoeveel gruwelijkheden hier hebben plaatsgevonden, nog niet zo lang geleden... En ergens zou ik me daarvoor willen afschermen, mijn ogen wa meer dichtknijpen, maar langs de andere kant is dit de realiteit en horen ook deze ervaringen erbij.. Mij kennende zal ik als het erop aan komt mij toch weer blootstellen voor de vele indrukken die dit land mij zal bezorgen.. ik kan er alleen maar wijzer van worden zeker???

Vanavond om 22u vertrekt mijn trein naar het noorden, Sapa. Ik zal daar waarschijnlijk het Vietnamese/Chinese nieuwjaar doormaken, ben wel benieuwd, ik verwacht me aan heel uitbundige mensen, een dagenlang feest! Ik hou jullie alleszins op de hoogte!!

Vrienden, tammezement en tot lees!

Groeten uit Vietnam!

Bieke

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer